Geschiedenis van Genk: de Genkse 1 Meifeesten

Elk jaar genieten duizenden mensen van de 1 meifeesten in Genk. De 1 meiviering kent een lange traditie. Een beetje geschiedenis …

In de 19de eeuw bestonden er in Genk jaarlijks vier markten waar men vooral paarden en hoornvee verkocht. Het jaar 1920 bracht daarin verandering: voortaan had ook Genk zijn wekelijkse donderdagmark. De lenteviering op 1 mei dateert ook van dat jaar. Vanaf 1928 kreeg Genk ook zijn jaarbeurs. Vanaf 1950 had deze gebeurtenis tweejaarlijks plaats in enorm grote afgehuurde tenten.
Omdat deze handelsfoor zo’n succes kende, besloot het comité ze jaarlijks in te richten vanaf 1965, samenvallend met de Genkse meifeesten, maar dan in de inmiddels gebouwde Limburghal.

Al van vóór de Tweede Wereldoorlog waren er in Limburg 1 meivieringen. Die waren hoofdzakelijk Christelijk geïnspireerd met voor het dekenaat Genk de processie naar O.-L.- Vrouw Behoudenis der Kranken in Zutendaal.

Op 1 mei 1950 legde Genk de eerste steen voor een nieuw gebruik dat uitgroeide tot de alom gekende jaarlijkse 1 meiviering.
De grote prijs der ambachten, een koers voor drie leeftijdscategorieën niet-aangesloten renners, samen met de grote jaarmarkt die standwerkers en marktkramers verenigde, zorgden zij voor een massale volkstoeloop in Genk. Je kon er over de koppen lopen en de horeca beleefde er hoogdagen.

In 1951 werd het gemeentelijk feestcomité opgericht met als opdracht de organisatie van de Genkse meifeesten en de St.- Martinusvieringen in goede banen te leiden.

Op 1 mei 1956 trok de eerste meikoninginnenstoet door de Genkse straten. Een nieuwe hoogdag voor de 1 meifeestelijkheden in Genk en een ware publiekstrekker. Die 1 meiviering vergde wel heel wat voorbereiding. De opmaak van de acht prachtig versierde praalwagens voor de Meikoningin met haar hofdames en de zeven wijkprinsessen met hun gevolg kostte veel tijd en inzet.
De verkiezingsavonden in de wijken van de kandidaat-meikoningin en de kandidaat-meiprinsessen zorgden er voor veel ambiance. Het reglement voor de verkiezing of de aanstelling van de meikoningin werd zelfs meermaals aangepast om alle deelnemende wijken aan bod te laten komen.

Aan de vooravond van de 1 meistoet was er op de Grote Markt telkens een meiboomplanting door de leden van een dansgroep die daags erna al dansend de stoet begeleidden. De muzikanten van de Genkse harmonieën zorgden voor een gezellige, plezante sfeer.

Op de dag van het 1 meigebeuren zelf vertrok de stoet in de wijk van de nieuwe koningin, na de uitreiking van de wielerwedstrijdprijzen. Begeleid door fanfares begaf de stoet zich naar het centrum van Genk waar zij op hun doortocht begroet werden door dubbele hagen geestdriftige toeschouwers.

De eerste meikoningin in 1956 was Annie Gelders met als eerste hofdame Hilde Bollen en als tweede hofdame Elise Hellinx. Er waren in 1956 ook acht meiprinsessen met hun gevolg.
De tien eerste 1 meivieringen hadden de weergoden mee of waren het de gebeden van de zusters Clarissen die zorgden voor dat heerlijke lenteweer? In 1965 kwam er een einde aan de koersen. Enkel voor de categorie van de plus dertigers werden nog wedstrijden ingericht.

Zo evolueerden de meifeesten geleidelijk jaar na jaar tot een massafeest waar meer dan honderdduizend kijklustigen op af komen.
De enkele kermismolens en spel- en frietkramen uit de beginjaren groeiden uit tot een der grootste kermissen van het land. Genk-centrum wordt stilaan te klein voor zo’n volksfeest.

De tientallen mooi versierde bloemenwagens met de meiprinsessen van de verschillende deelnemende wijken moesten in 2009 plaats maken voor een nieuwe aanpak; de O-parade deed zijn intrede en werd meteen het hoogtepunt van de dag.
48 Belgische en buitenlandse groepen, ondersteund door verschillende muziekkapellen namen deel aan een manifestatie van kleurrijke kunstwerken. De meikoningin en haar hofdames op hun praalwagen sloten al bloemen strooiend de prachtige optocht.

Nog een prachtig evenement dat voor ouders met kleine kinderen het einde betekent van een onvergetelijke dag, is het afsluitend vuurwerk dat ondertussen zijn vaste stek gevonden heeft boven het evenementenplein. Ook daar klinken de kreten van bewondering, net als tijdens de optocht van de O-parade.