Natuurbegraven kan in Genk

Gepubliceerd op maandag 25 oktober 2021 12.20 u.
Afscheid nemen van een dierbare overledene is misschien wel het moeilijkste moment in een mensenleven. Daarom verdient het al onze aandacht. Stad Genk draagt alvast een steentje bij door de parkbegraafplaatsen mooi te onderhouden, maar ook door meer mogelijkheden te bieden aan de nabestaanden.

Freddy Was heeft zijn 91-jarige moeder een laatste rustplaats kunnen geven die bij haar levenswijze past. Als eerste in Genk koos de familie in mei van dit jaar voor een natuurbegrafenis. Het was de uitdrukkelijke wens van Maike, de moeder van Freddy om gecremeerd te worden. “Ze had ons dit al 35 jaar geleden toevertrouwd, een tijd waarin crematie nog niet erg ingeburgerd was”, vertelt Freddy Was openhartig. “Ook mijn vader die eerder gestorven is, had die wens.” Net voor de lockdown in 2020 ging Freddy’s moeder naar het rusthuis. “Dat was een moeilijke periode voor haar en voor ons”, getuigt hij. 

"De assen gaan in een biologisch afbreekbare urne." 

Freddy las rond die tijd in 3600 over natuurbegraven op de Genkse parkbegraafplaatsen. Dit is een vorm van begraven waarbij na de crematie de urne niet in een columbarium geplaatst wordt of in de rij begraven wordt. Ook worden de assen hier niet uitgestrooid op een strooiweide. Ze worden in een biologisch afbreekbare urne in de weide begraven, waar vanaf de lente tot de zomer bloemen bloeien. "Tegenwoordig hebben begrafenisondernemers de biologisch afbreekbare urne standaard in het assortiment. De ure is gemaakt uit karton en is erg mooi vormgegeven. Er stond ook een afbeelding van een orchidee op, haar lievelingsbloem", weet Freddy 

"Ze koos heel bewust voor een ecologisch leven. We konden haar geen toepasselijkere rustplaats geven." 

“Mijn broer en zus waren ook meteen mee in dit verhaal”, gaat Freddy verder. “Ons moeke was 45 jaar lang lid van VELT, de vereniging voor ecologisch leven en tuinieren. Ze koos er heel bewust voor. In haar moestuin kweekte ze alles zelf. In die zin konden we haar geen toepasselijkere rustplaats geven dan in een bloemenveld. Toch was het afscheid niet gemakkelijk, want de coronamaatregelen waren nog streng in mei: geen koffietafel, geen afscheid met veel mensen samen. Gelukkig was er een mooie kerkdienst en de voorganger kwam mee tot op de begraafplaats. Mijn zus mocht de urne zelf op de voorziene plek in het gras plaatsen.”

"Geen symbolen toegelaten, enkel bloemen of kransen in de wilgenhut." 

Gemaaide paadjes op de natuurbegraafplaats leiden naar het bankje en de hut uit wilgentakken. Daarin mag je bloemen of kransen neerleggen. Bij de urne zelf kan dat niet. En dat geldt ook voor andere herdenkingssymbolen. Toch voelt Freddy die anonimiteit hier anders aan dan aan de strooiweide.

“Dit is een plek die tastbaar is. De hele familie kan hier naartoe komen", zegt hij. "Mijn vrouw en ik wandelen hier vaak. Eens binnen deze muren, is dit de meest rustgevende plek."

"Knap hoe de stad omgaat met ruimte en sfeer voor iedere levensbeschouwing."

"Heel knap hoe de stad hier met de ruimte omgaat en verschillende sferen creëert", besluit Freddy. "Want dit geeft iedereen de kans om een rustplek te vinden, passend bij ieders levensfilosofie of geloofsovertuiging. Ik ben blij dat mijn moeder haar wens aan ons te kennen heeft gegeven en dat wij die hebben kunnen vervullen.”

Natuurbegraven is mogelijk in Genk-Centrum en
Waterschei. Lees verder over de dienstverlening en mogelijkheden op onze begraafplaatsen: 

LEES MEER