Ria Geurts: 'Als vrijwilliger bij de zorgbib breng je ook wat menselijke warmte'

Gepubliceerd op dinsdag 16 juli 2019 8.35 u.

Als je noodgedwongen in het ziekenhuis wordt opgenomen, kan je maar van één ding zeker zijn: heel veel tijd die je niet altijd ingevuld krijgt. Daarom verdelen vrijwilligers van de Zorgbib boeken, cd’s en dvd’s op maat bij de patiënten in het ZOL. Ria Geurts is dit werk op het lijf geschreven: ‘Wanneer ik thuis in mijn boekenruimte zit, is kijken naar mijn verzameling al heerlijk.’ Tijdens haar ronde maakt ze ook graag tijd voor een praatje.

 

Voor een boekenlezer is boeken bezorgen een evidente vorm van vrijwilligerswerk.

Ria: Ik probeer één boek per week te lezen. Toch doe ik dit werk nog maar zo’n anderhalf jaar. Als plasmagever bij het Rode Kruis kwam ik erachter dat ze op zoek waren naar vrijwilligers voor de Zorgbib. Nu bezoek ik elke woensdagnamiddag patiënten in het ZOL met de vraag of ze een boek willen uitlenen.

 

Zien mensen je graag komen?

Ria: Zeker wel. Als vrijwilliger bij de Zorgbib breng je behalve een boek ook wat menselijke warmte. Ik herinner me nog hoe een wat oudere man bij wie ik met mijn boekenkar binnenwandelde aanvankelijk twijfelde. Door de drukte op zijn werk had hij al geen boek meer gelezen sinds zijn huwelijk. Toen hij de Rode Ridders in de collectie zag, keek hij me stralend aan. Zo wilde hij er wel eentje. Strips doen het dikwijls goed. Heel wat mensen hoeven tegenwoordig niet meer zo lang als vroeger in het ziekenhuis te blijven en hebben geen zin om aan een dikker boek te beginnen.

 

Vragen mensen je weleens om een leestip?

Ria: Gelukkig zijn de boeken in ons aanbod gelabeld. Zo hebben we meer dan vijfentwintig genres: van westerns en romantische boeken over detectiveverhalen tot kinder- en luisterboeken. Natuurlijk put ik ook uit eigen leeservaringen. En ik houd de collectie in het ZOL in de gaten door geregeld een boek mee naar huis te nemen dat ik dan later kan aanprijzen.

 

Naar wat voor soort boeken is er de meeste vraag?

Ria: Jongere mensen kiezen vlugger voor waargebeurde verhalen, oudere mensen lezen graag over de oorlog. In dat kader is het boek ‘Woesten’ van Kris Van Steenberge een echte aanrader. Mij interesseert het ook om meer te weten over de Eerste Wereldoorlog. Mijn grootouders hebben die intensief beleefd, maar er niet veel over verteld. Wanneer ik een boek aanraad, hou ik overigens rekening met de gemoedsgesteldheid van de patiënt.

 

Welk boek zou je voorlezen aan een oude tante die nog enkele maanden te leven heeft?

Ria: Dan zou ik kiezen voor een opbeurend boek, zoals ‘Broere’ van Bart Moeyaert. Op een aangrijpende manier weet hij de thuissituatie waarin hij opgroeide met zijn zes broers herkenbaar te beschrijven. Bij de Zorgbib lezen we wel geen boeken voor, maar voor een babbel maken we altijd tijd. Zo heb ik eens een oude professor ontmoet die zijn eigen lectuur had meegebracht. Met hem heb ik zo’n aangenaam gesprek over boeken gehad dat mensen op de gang me lachend vroegen of ik hem het boek aan het voorlezen was. (lacht)

 

Heb je de indruk dat je als vrijwilliger de patiënten iets onvervangbaars biedt?

Ria: Ik krijg zeker heel wat waardering. Maar weet je: waardering is zo veel meer dan een dank je wel. Dat mensen me gaan vertrouwen en we samen een ongedwongen gesprek kunnen hebben, is me veel meer waard. Een tijd geleden ontmoette ik een man van in de veertig die sondevoeding moest krijgen. Hij leende twee Suske & Wiske-albums uit. In zijn ogen las ik de twijfel: zou hij ze op een week tijd wel kunnen uitlezen? Hij was zo ziek. Elke week bezocht ik hem en groeide onze band. Elke week was ik weer bang dat hij er op een dag niet meer zou zijn. Tot hij een week of vijf na onze eerste ontmoeting zelf naar me toe kwam en een boek kwam uitlenen. Fantastisch!

 

Hoe heeft dit vrijwilligerswerk jou verrijkt?

Ria: Een tijd geleden ging mijn wankele gezondheid erop vooruit. Een betere slaap hielp me op weg naar meer vitaliteit. Ik kreeg er opeens veel meer tijd bij. Een deel daarvan wilde ik besteden aan andere mensen die het moeilijk hebben. Mijn boekenronde in het ZOL helpt me zelfs om de chronische pijnen waar ik mee worstel te vergeten. En wie weet, slaag ik er op deze manier nog in andere mensen weer aan het lezen te krijgen.

 

Klik hier voor de volledige Horizon