Nataliia heeft een diploma Economie-management op zak en werkte 13 jaar in een winkel. Na de vlucht naar hier ontdekte ze via het project ‘SING’ waar haar passie ligt. “Ik ben heel sociaal en praat graag met anderen”, vertelt Nataliia. “Via ‘SING’ – een project voor anderstalige nieuwkomers in Genk - leerde ik meer over vrijwilligerswerk. Werken in een rusthuis sprak me meteen aan. Twee dagen per week ben ik aan de slag in Toermalien, net als mijn man.”
Hoe ziet je dag eruit in het woonzorgcentrum?
Ik werk op een afdeling voor mensen met dementie. Ik help met eten maken, opruimen, begeleid de mensen naar hun kamer, help hen met omkleden en wassen, leg hen in bed, ... Ik probeer vooral een steun te zijn en hen een mooie dag te bezorgen.
Wat vind je zo leuk aan dit werk?
Ook al kunnen ze het soms niet zeggen, toch voel ik de dankbaarheid van de bewoners. Ik zie in hun ogen dat ze blij zijn dat ik help en dat geeft me kracht. Ook de collega’s tonen veel respect en begrip. Ik volg Nederlandse les. Dat lukt al goed, maar ik leer nog elke dag bij.
Ook in Oekraïne sprong je bij in een zorginstelling.
Klopt, ik werkte er samen met mijn man in een hospice. Dat is een zorginstelling voor mensen die ongeneeslijk ziek zijn. Een beetje te vergelijken met een palliatieve dienst hier in België. De focus ligt er op comfort, pijnbestrijding en een waardige begeleiding. We zongen bijvoorbeeld veel voor de mensen.
Denk je nog veel aan Oekraïne?
Zeker! De situatie is nog altijd heel onstabiel. Onlangs waren er raketaanvallen op het treinstation in mijn dorp. Familie en vrienden worden verplicht om de wapens op te nemen. Ik kan alleen maar hopen dat hen niks overkomt.
Hoe zie je de toekomst?
Ik ben heel gelukkig hier. Ik heb een mooi gezin en veel Belgische en Oekraïense vrienden. Van zodra mijn jongste dochter naar school kan – zij is nu 1 jaar en ik heb nog 9 kinderen – ga ik opnieuw studeren zodat ik kan gaan werken in een rusthuis. Vrijwilligerswerk ga ik intussen zeker blijven doen. Ik word heel goed geïnformeerd over de mogelijkheden en als ik jarig ben, krijg ik een kaartje met gelukwensen (glimlacht). Ik voel me echt welkom hier.
